Sindrom sraza gležnja

Sindrom sraza gležnja može se definirati kao bolni proces mehaničke limitiranosti punog opsega pokreta u gležanjskom zglobu u pozadini kojega može biti abnormalnost ili degenerativna promjena koštanog ili mekog tkiva sastavnih dijelova zgloba.

Abnormalnosti i promjene unutar gležanjskog zgloba koje dodovde do navedene limitiranosti punoga opsega pokreta najčešće su uzrokovane iritacijom sinovijalnih ili kapsularnih ovojnica zgloba koje se pojavljuju nakon traumatskih ozljeda zgloba, infekcije unutar zgloba te reumatoidnih ili degenerativnih bolest zgloba. Sindrom sraza gležnja može biti kongenitalan (naslijeđen) ili akviriran (zadobiven tokom života), no vodeći razlozi pojave ovoga sindroma su postraumatske ozljede, najčešće istegnuća ili išćašenja gležanjskog zgloba koja nisu tretirana i rehabilitairana na pravilan način, te vode ka kroničnoj boli i limitiranosti opsega pokreta gležanjskog zgloba. Njačešće lokacije pojave sraza u regiji gležnja su anterolateralni žlijeb gležnja, stražnji dijelovi gležnja i  gležanjska sindesmoza (spoj tibije i fibule na njihovom distalnom dijelu kod gležanjskog zgloba).

Simptomi obuhvaćaju pojavu boli, krepitacije, tj. škripanje kod izvođenja pokreta, nemogućnost izvedbe pokreta u njihovom punom opsegu, oticanje zgloba, itd. Tretiranje se provodi konzervativnim pristupom, smanjivanjem boli i otoka te vježbama za razvoj opsega pokreta, reaktivaciju ili pravilnu aktivaciju mišića koji su oslabili ili imaju deficit u svojoj funkciji te vraćanje ravnoteže gležanjskoga zgloba. Kod težih slučajeva, kada je došlo do moguće kalcifikacije i srastanja određenih dijelova zgloba može se primjeniti kirurški pristup liječenju ovoga sindroma.

Prevencija: pravilno tretiranje traumatski ozljeda gležnja, istezanje i jačanje svih mišića potkoljenice i stopala, odabir kvalitetne obuće, izbjegavanje sjedilačkoga načina života, itd.